Prowansja w miejskim bloku - jak urządzić wnętrze z duszą południa Francji
Jednak samo łóżko to nie wszystko. Prawdziwym wyzwaniem jest przechowywanie ubrań, butów i sezonowych rzeczy. W małych mieszkaniach często brakuje garderoby. Moja rada: zamiast wielkiej szafy, która dominuje pokój, postaw na system modułowy. Możesz go dopasować do nisz, wnęk, a nawet do skosów pod dachem. Pamiętam, jak u jednej klientki zrobiłam szafę na wymiar w przedpokoju, która miała 40 cm głębokości. Większość ludzi by powiedziała, że to za mało, ale ja zamontowałam wieszaki na wprost i wyszło idealnie. Do tego dodałam półki na buty i wysuwane kosze na drobiazgi. I nagle okazało się, że w tych 40 cm zmieściły się kurtki, płaszcze i buty całej rodziny. Zawsze powtarzam: nie patrz na standardowe wymiary z katalogów, tylko mierz swoją przestrzeń i myśl nieszablonowo.
No i ostatnia rzecz, o której często zapominamy: organizacja przestrzeni to też kwestia wizualnego porządku. Jeśli w pokoju jest dużo mebli, mogą się one przytłaczać. Dlatego dobieraj kolorystykę – jasne tapicerki welurowe, bielone drewno, lustra. Lustra to twój sprzymierzeniec. Powieszone naprzeciwko okna optycznie powiększą wnętrze. Ja u siebie w salonie mam wielkie lustro w ramie, które wisi nad kanapą z funkcją spania. Dzięki temu pokój wydaje się dwa razy większy. I nie bój się łączyć funkcji: biurko może być jednocześnie toaletką, a stół kuchenny może służyć do pracy. W małym mieszkaniu każdy mebel musi pracować na dwa etaty. I pamiętaj, że klucz to nie ilość, ale przemyślany wybór.
A co z designem? To ważne, ale nie najważniejsze. Zauważyłam, że wiele osób kupuje sofę w kolorze, który za rok im się znudzi. Lepiej postawić na neutralny odcień szarości, beżu lub granatu, a dodatki zmieniać co sezon. Moja obecna sofa jest w kolorze ciemnej zieleni – wygląda elegancko i pasuje do różnych stylów. Pamiętaj, że sofa powinna współgrać z podłogą i resztą mebli. Jeśli masz ciemny parkiet, unikaj czarnych nóg, bo wszystko się zleje. Wybierz jasne drewno lub metal.
W pokoju gościnnym, który jest też moją pracownią, postawiłam na wersalkę. To słowo brzmi staromodnie, ale nowoczesne wersalki mają świetne proporcje. Moja ma 120 cm szerokości i po rozłożeniu daje wygodne miejsce do spania dla jednej osoby. Wybrałam model z drewnianym stelażem i tapicerką w szarym lnie z domieszką wiskozy. Wersalka stoi pod oknem, a na co dzień służy jako kanapa do czytania. Nad nią powiesiłam półkę z suszonymi lawendowymi pęczkami - zapach unosi się w pokoju przez cały rok. Żeby nie tracić miejsca, pod wersalką wsunęłam dwa wiklinowe kosze na koce i prześcieradła. To prosty patent, który oszczędza metry i dodaje wnętrzu rustykalnego charakteru.
Kuchnia w prowansalskim stylu to wyzwanie, zwłaszcza gdy ma się tylko cztery metry kwadratowe. Zrezygnowałam z górnych szafek na rzecz otwartych półek z sosnowego drewna. Ustawiłam na nich ceramiczne misy w kolorze lawendy i cytryny oraz szklane słoiki z kaszą i makaronem. Blat zrobiłam z betonu barwionego w masie na kolor terakoty - jest odporny na plamy i wygląda jak z wiejskiego domu. Największy problem to brak miejsca na przechowywanie garnków. Rozwiązałam go, wieszając na ścianie żeliwny stojak z haczykami, na którym wiszą patelnie i chochle. To dodaje kuchni autentycznego, użytkowego uroku. Podłogę wyłożyłam płytkami heksagonalnymi w odcieniach brązu i écru, które układają się we wzór przypominający kamienne posadzki z Prowansji.
W kuchni tapeta też ma sens, choć wymaga ostrożności. U znajomych pojawiła się na ścianie nad blatem, z motywem kafelków w stylu portugalskim. To rewelacyjne rozwiązanie – łatwo zmyć tłuszcz, a efekt jest cieplejszy niż zimne płytki. Tapeta we wnętrzach kuchni musi być odporna na wilgoć, ale nowoczesne materiały to umożliwiają. Do tego drewniany stół i krzesła z otwartej jadalni – całość tworzy spójną całość. Pamiętaj tylko, żeby nie przesadzić z wzorem na każdej ścianie. Jedna akcentująca wystarczy, reszta niech będzie stonowana. Wtedy tapeta gra pierwsze skrzypce, a nie krzyczy.
Inna sprawa to goście na noc. To chyba najczęstszy problem, z którym zgłaszają się do . Bo chcą zaprosić rodzinę, ale nie mają gdzie spać. I wtedy polecam rozwiązanie, które sama stosuję: dodatkowe składane łóżko gościnne, które chowasz pod tapczanem. Są takie modele na kółkach, które po złożeniu mają 20 cm grubości. Możesz je wsunąć pod łóżko z pojemnikiem na pościel i nikt nie zauważy. A jak przyjeżdża teściowa, wyciągasz, rozkładasz i masz drugie łóżko. Tylko upewnij się, że materac jest piankowy, bo sprężynowe w takich cienkich wersjach są niewygodne. I nie oszczędzaj na tym – lepiej kupić droższy, który posłuży lata, niż męczyć gości na cienkim złożonym piance.
Na koniec rada praktyczna. Zanim klikniesz "kup" w internecie, usiądź na sofie w realnym sklepie. Spędź na niej co najmniej 10 minut. Połóż się, usiądź skrzyżnie, sprawdź, czy oparcie sięga ci do szyi. Ja zawsze biorę ze sobą książkę i czytam kilka stron. To pomaga sprawdzić, czy sofa jest wygodna do siedzenia przez dłuższy czas. I nie daj się namówić na model bez możliwości zwrotu. Nawet najlepszy wybór sofy do salonu może okazać się błędem, gdy w mieszkaniu okaże się, że kolor odbiega od zdjęcia. Lepiej dmuchać na zimne.